Det Broën Kefé

s’Aoterdaagssaoves dan pak ik mich op…
En zeg ik : Femielie, tabé ‘
Noow wil ik efkes gen zörg aan de kôp.
Ik gaon nao mien stamkefe.
Dao leg ik ein kaertje en speul wat biljart.
En roop de kastelein.
Ofwaal zien vruiwke efkes apart…
en zeg: ‘Doot d’r heej ens ein…tweeje…dreej….veer.’

Refrein: Weej….zien d’r beej…. in det broën kefe….
Min…..se wie weej….in det broën kefe….
Jao, heej schient veur ôs de zôn.
Jao, heej veule weej ôs zondaagskinder…
In dit prachtig broën kefe!
Maar met de kermis dan wuurd ôs biljart.
Bedek met ein stevige plank.
En eine monikaspeuler dae start….
En eine schoëne klank…
Dae volt dan de ruumte en idderein dink:
‘Jôngens wat is det fijn!’
De muzikant hae spult en hae zink:
‘Noow allemaol same: ein….twieje…..dreej….veer’

Teks en Meziek: A. Wassen/Ben Verdellen/F. Tilburgs.
Gezônge: Ben Verdellen.