D’n Draum

Op mien kaemerke dao hink ein plaetje
aan ’n häökske aan de moor.
Met ein druimend gezich, kiek ein maedje nao mich.
oet ein hiël ald lieske van vergaeld ivoor.
’t Druëg zôn wieje reipe rokke
en manchetjes van fiene kant.
met ein kapertje op blônde piepelokke en
met ein weijerke in de hand.

Dôk dan kwaam ’t maedje oet zien lieske
en ’t sprook: ‘Kôm laot ôs gaon’.
En weej wandelde wied, nao dae vrugeren tiëd
asof de waereld ieuwe stil waas blieve staon.
’t Maedje zông dan ein ballade.
op de klanke van ’t spinet
en as dank brach ik um dan ein serenade en
weej danse ein duet.
Lets toen zote weej in ein prieeltje
en ik vroog dao um zien hand.
Maar toen is ’t weer rap, in zien lieske gestap
en al lachend brach ’t mich aan mien verstand.
Det ik dich oëts zal beminne
zit det maar oet diene zin
leve jông de zals d’r waal aan môtte winne
det ik dien bet-euver-groëtmooder bin.

Teks en Meziek: Frans Boermans/ Jan Theelen.
Gezônge: Ben Verdellen.