Poëzie

Leep ik met dich zie aan zie
dan veulde ik mich bliej
en zoë tevreeje
Sôms zôngs dich ein melodie
gevöld met poëzie oët t verleeje
Maar `t hede duit mich dök zô’n pien
kôs `t toch wie vruuger zien

Refrein
Kôm teruuk, want ik hald nog
steeds van dich
haat draag ik neet in mich mei
Meschien hils dich auk nog waal van mich’
Kiër op kiër, miër en miër
zeen ik dich in al mien druime

Steeds as ik de stad in gaon
dan blief ik efkes staon
ik veul dien hand dan
Kiek ik in ein winkelroët
dan zeen ik weer dien snoet
ik snap d’r niks van
De verbeelding die dan in mich sprik
det is waat mien hert zoë brik

Tössespel
Spraek die moeëje weurt toch nog ens oët
Schrief ein ode op pepeer
Net zoe kleurriëk wie unnen bIomentros
Schat ik heb dich toch zoe gaer