Vrindestel

Refrein
Wilse gelökkig zien heej in dit laeve
dan zalste toch meschien auk
môtte gaeve
En dan telt ech neet miër `t geld
maar de vrindekrink, dae gelök dich brink
Geld.. zelfs met unnen haup
gelôk is neet te kaup

De mins mak zich mei zoe drök
as hae weer merk, dit is mich neet gelök
Altiëd weer, wilt hae gaer
det `t aan kump weije zônder oeïts
nog oët te scheije
En floep `t mei ens neet
dan haete pech isse vol verdreet
meint alles wat hae deej
wat hae auk aan goods belaef
hae gluuf `t is veurbeej

De mins is ech neet gaer allein
em vrindestel, wins zich idderein
Unne vrind, `t is bekind,
zal ôch later bliëke is in `t laeve pas
`t riëke
Dus liër heejoët dees les
egaal wievuuël geld of deste hes
oeïts vertrekse van dees aerd
merkste waal te laat
dien geld waas nog gen äörtje waerd