Waat waas de waereld zônder maedjes

Waat waas de waereld zônder maedjes,
waat waas `t laeve zônder eur.
Wie eine zonler zônder blaedjes,
eine kerke zônder raedjes,
of em  kachel zônder veur.
Waat waas de waereld zônder maedjes,
waat waas `t knudde op dees aerd.
Nae, dan zoelste veur `t Iaeve
gen piep tebak mier gaeve
dan waas de waereld toch niks waerd.

Maar good det Adam lekker loog te slaope
zoë haete d’r niks van gemerk,
want toen woord Eva oet zien rub geschaope
waal waas det em  prachtig stôk werk.
Hae keek met böl van auge nao zien broèd
en reep toen van veralterasie oet: ahoel aha!

Waat waas d’r van de waereld nôw gewaore
wannier d’r gen vrouw had bestaon,
dan waas d’r vaerder nemus miër gebaore
d’n boel nao de knoppe gegaon.
Gelökkig det `t neet beel eine bleef
nöw rope alle mansluuj: `uig wie leef’! ahoe! Ahal